Place of ghosts

One of the most enduring stereotypes of New Orleans is as a place of ghosts and other malevolent spirits, an image to some degree defined by Lafcadio Hearn, who, in the words of S. Frederick Starr, „invented” New Orleans as a literary construct while working as a journalist in the city in the late nineteenth century (…). The Gothic quality that Hearn found in the city derived not only from New Orleans’s status as a slave market where black bodies, and those said to bear the taint of blackness, were bought and sold.  The ghost that haunted New Orleans was the ghost of Saint-Domingue.

Ned Sublette, The World That Made New Orleans: From Spanish Silver to Congo Square

One comment

  1. Pingback: The World That Made New Orleans, Ned Sublette | Ameryka wyobrażona: przypisy do przyszłości


Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:


Komentujesz korzystając z konta Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: